Poljoprivreda, a i proizvodnja hrane uopšte, u loparskoj opštini dijelila je posljednjih godina sudbinu ljudi ovoga kraja, koje je zahvatio bjesomučni rat. Ranije je ovo područje bilo na glasu po proizvodnji voća, posebno šljiva. Bila su značajna ulaganja u stočarstvo i druge grane agrara. Zbog ratnih dejstava desetkovan je stočni fond, zapušteni su voćnjaci, a uništena je i mehanizacija. Zemljoradničke zadruge, zbog smanjene ekonomske moći, ne mogu više da budu snažna spona između poljoprivrednika i državnog sektora.

U vrijeme poslijeratne obnove, poljoprivreda počinje prvi oporavak, težak i spor, ali siguran. Najveći broj seoskih domaćinstava kao osnovnu djelatnost i dalje ima poljoprivredu, što daje nadu da će ova oblast privređivanja, i proizvodnja hrane uopšte, naći mjesto koje im pripada.

Takođe, bitno je pomenuti i neke nove poljoprivredne djelatnosti na loparskom području, kao što je uzgoj južnoameričkih činčila (pradomovina činčila su Kordiljeri u Peruu, Boliviji i Čileu. Činčila je glodar iz famelije viskasa. To su noćne životinje veličine vjeverice, a zbog velikog repa dosta im nalikuju. Činčile su krotke zivotinje bez neprijatnog mirisa zato krase mnoge domove ljubitelja kućnih ljubimaca. Krzno joj je tamnosivo, a po stomaku bijelo. Takođe se uzgajaju činčile bijele, crne i bež boje. Činčile mogu da žive i do 20 g.)

Opština Lopare ima 16 830 hektara obradivih površina, što u brdskom području čini značajnu osnovu za nastavak proizvodnje hrane. Rade i tri zemljoradničke zadruge: u Loparama, Priboju i Mrtvici.